Άνοιγμα κυρίου μενού

Φρικηπαίδεια β

Άη Πούτσος

“Πάρε με.”

- Πούτσος

Ο Πούτσος (427 π.Χ.–347 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ανθοπώλης από την Αθήνα, ο οποίος έγινε γνωστός και έμεινε στην ιστορία για την ομορφιά, την γοητεία και το ευγενές του χαρακτήρος του. Από εκεί απορρέει το ρητό: "Στον πούτσο μου λουλούδια και γύρω γύρω μέλισσες".

Bwikilogo.gif
Για τους δήθεν σοβαρούς, δεν υπάρχει σχετικό άρθρο στη Βικιπαίδεια οπότε σας παραπέμπουμε στο:
Αριστοφάνης.

Περιεχόμενα

Πούτσος ο περιζήτητοςΕπεξεργασία

Παρόλο που υπήρξε φτωχός, ο Πούτσος ήταν ο πιο περιζήτητος γαμπρός της αρχαίας Αθήνας και όλοι οι πατεράδες προόριζαν τις ομορφότερες κόρες τους για τον Πούτσο. Εξού και η φράση: "Το κορίτσι αυτό είναι για τον Πούτσο". Όσο μεγάλωνε ο Πούτσος, οι γυναίκες τον λάτρευαν ακόμα περισσότερο. Όταν περπατούσε στο δρόμο, υπήρχαν ασυγκράτητες γυναίκες που τον φιλούσαν παντού, τον έγλυφαν, τον μύριζαν, τον χάιδευαν και τον έφτυναν. Όλες αυτές ήταν για τον Πούτσο. Πραγματικά ήταν αδύνατο να βγάλει κανείς τον Πούτσο από το μυαλό μιας γυναίκας.

Ο Τραγικός θάνατοςΕπεξεργασία

Ο Πούτσος πέθανε το 347 π.Χ. σε ηλικία 25 χρόνων, 80 χρόνια μετά τη γέννησή του, κατά τη διάρκεια οργίων με την Άννα Βίσση. 69 παρθένες κλαίγανε για μέρες πάνω από τον τάφο του, κι από τότε κυκλοφορεί η φράση "Τον Πούτσο τον εκλαίγανε". Για την συντετριμμένη γυναίκα του, Πούτσα, γράφτηκε τότε το μοιρολόι "Πούτσα μου πώς κατάντησες". Ένα μήνα μετά το τραγικό συμβάν, πεθαίνει από αιφνίδιο θάνατο, ο κολλητός του Πούτσου, ο Κώλος, μάλλον από στεναχώρια και ταίριαξε να γίνονται "στου Κώλου τα εννιάμερα, του Πούτσου τα σαράντα"

ΣπουδέςΕπεξεργασία

Σε νεαρή ηλικία, ο Πούτσος σπούδασε τη ζωή από πρώτο χέρι, συγκεκριμένα το δεξί. Κατείχε επίσης πτυχίο Σεξολογίας από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, και ειδίκευση στο πορνό με πλοκάμια. Ο Πούτσος ονομάζεται και αήραυλος, διότι αποτελεί αρμόνιο όργανο (pipe organ) και κατείχε πτυχίο ψωλφέζ από τον Φίδιππο Φνάκα.

ΤώραΕπεξεργασία

Έμεινε γνωστός ως Άη Πούτσος, η μνήμη του οποίου τιμάται με την κινητή εορτή του Άη Πούτσου ανήμερα. Τιμάται και από το στράτευμα ως η σωτήρια ημερομηνία ΤΑΠΑ.