Άνοιγμα κυρίου μενού

Φρικηπαίδεια β


   Για τον απλοϊκό, ακαλλιέργητο και ανυποψίαστο αναγνώστη θα πρέπει 

να δώσουμε ένα σύντομο βιογραφικό σημείωμα της εκπληκτικής προσωπικότητος που ακούει

στο όνομα Ταχ Μαν Τσι. Διότι η στωική αυτή μορφή του φιλοσόφου δεν ήταν πάντοτε αυτή
που σαφέστατα γνωρίζει η υψηλή ιντελιγκέντσια. 
  Ο Ταχ Μαν Τσι γεννήθηκε στην ιστορική πόλη της Βέροιας (γνωστή και ως Μίκυ Σίτι στον
αναρχικό καλλιτεχνικό χώρο), τη μοναδική περιοχή σε όλο τον κόσμο που πέρασε από την 

βαρβαρότητα στην παρακμή χωρίς καν να αγγίξει τον πολιτισμό. Κατάγεται απευθείας από την

ιστορική γενιά βασιλέων Μακεδόνων και συγκεκριμένα του βασιλέως Περσέα, που μέσα σ’ ένα
απόγευμα από μία καταραμένη έκλειψη ηλίου έχασε τη Μακεδονία από τους Ρωμαίους.
  Φύση καλλιτεχνική και ανήσυχη, ο Ταχ Μαν Τσι εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή σε 

ηλικία 17 ετών με τίτλο «Η Μπουγάτσα του Σεληνόφωτος» χρησιμοποιώντας το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Ιούλιος Ελικομορφίδης. Όμως η άθλια καθεστηκυία τάξη των κριτικών της ποίησης στάθηκε παγερή απέναντι στον μεγάλου βεληνεκούς ποιητικό οίστρο του Ιουλίου και έτσι ο ποιητής γνώρισε παταγώδη αποτυχία με αποτέλεσμα να γίνει παγκοσμίως άγνωστος.

  Αηδιασμένος από παρακμιακό πολιτισμικό status quo στην ελληνική σκέψη ο Ιούλιος 

Ελικομορφίδης αποφάσισε να μεταναστεύσει στο ηρωικό Θιβέτ και να ασπαστεί τις βουδιστικές διδαχές. Αρχικά έδειξε μεγάλο ζήλο στις επιταγές της βουδιστικής θρησκείας και οι Θιβετιανοί μοναχοί του απένειμαν το προσωνύμιο Ταχ Μαν Τσι.

  Η επιλογή του τίτλου δεν ήταν τυχαία: στα κινεζικά το ΤΣΙ χρησιμοποιείται ως λέξη που 

περιγράφει ‘τη φυσική ενέργεια του σύμπαντος’. Αυτή η ενέργεια, αν και ονομάζεται φυσική, είναι στην ουσία πνευματική ή υπερφυσική και είναι μέρος ενός μεταφυσικού, όχι εμπειρικού, συστήματος αξιών. Γι’ αυτό και συχνά ο Ταχ Μαν Τσι έχει υπερφυσικές ικανότητες (περπατάει στο νερό, τρώει πίτσα και κάνει ζάππινγκ διαβάζοντας ταυτόχρονα Μαρξ κλπ).

  Από την άλλη μεριά το ΜΑΝ περιγράφει τον man δηλαδή τον άνθρωπο ενώ το ΤΑΧ είναι η κοινή 

ινδοευρωπαϊκή ρίζα για το τυχαίο (Ι.Ε.*tah-).

  Έτσι λοιπόν το προσωνύμιο Ταχ Μαν Τσι θα δηλώσει το τυχαίο και το χαοτικό στοιχείο που 

ορίζει τον άνθρωπο (την αμηχανία δηλαδή της αρχαίας ελληνικής λυρικής ποιήσεως) μέσα στην φυσική ενέργεια του σύμπαντος.

  Ο βουδιστής φιλόσοφος Ταχ Μαν Τσι χαίρει ακόμη και σήμερα άκρας αναγνώρισης από τους 

βουδιστικούς κύκλους του Hollywood.

  Όμως αλίμονο…ο Ταχ Μαν Τσι ήταν είναι και θα είναι ποιητής, δηλαδή άνθρωπος των παθών 

του, που άγεται και φέρεται από αυτά. Για το λόγο αυτό – μέσα σε μια στιγμή βαθιάς εσωτερικής ενόρασης – απαρνήθηκε τον βουδισμό, που τόσο πολύ αγάπησε κάποτε, και έφτιαξε μία δική του θρησκεία, τον γνωστό και ανερχόμενο ως σήμερα Ταβανισμό.

  Η ποιητική του φύση, το βουδιστικό παρελθόν και οι υπερφυσικές του ικανότητες καθιστούν 

τον Ταχ Μαν Τσι ως τον πλέον κατάλληλο άνθρωπο που θα σώσει τον Άνθρωπο από τον εαυτό του και θα τον ξαναπροσφέρει ως δώρο στον ίδιο τον Άνθρωπο, πράγμα τελείως άσκοπο, εξαλείφοντας οριστικά πλέον τις άθλιες και ποταπές σχέσεις που συνάπτονται εντελώς αλλοτριωτικά μέσα στο διαδίκτυο – internet.