Άνοιγμα κυρίου μενού

Φρικηπαίδεια β

Χρήστης:Toredid/Ωδή στον Μέρφυ

< Χρήστης:Toredid

Ωδή στον ΜέρφυΕπεξεργασία


Η βρύση χάλασε, με πιτσιλάει και στάζει,
μια γλάστρα έφαγα στη γκλάβα απ' το περβάζι,
έχυσα σούπα στην καινούρια μου φανέλα,
σταμάτησ' η βροχή με το που πήρα ομπρέλα.


Στο ξύρισμα με τσούζει τ' άφτερ-σέηβ
και πέφτει πάντα ο γενικός προτού πατήσω save
τ' αυγά στο τσούγκρισμα μου βγαίνουνε μελάτα
και με σερβίρουνε σε ραγισμένα πιάτα.


Είμαι γκαντέμης, σας το λέω καθαρά·
όπου βρεθώ θ' ακολουθήσει συμφορά
κι είναι χαμένοι όσοι δίπλα μου σταθούν,
yoh, Murphy! Οι γκαντέμηδες σε χαιρετούν.


Τα κέρματά μου τρώνε οι σχισμές των μηχανών
και τα μπατζάκια μου κοσμούν αφροί αναψυκτικών
ίσια ποτέ δεν κατουρώ σε ξένη τουαλέτα
η φέτα με το βούτυρο μου πέφτει στη μοκέτα.


Στήνομαι πάντα στην ουρά που κάνει δέκα χρόνια
πάω για σκι στον Παρνασσό και λιώνουνε τα χιόνια
το λάστιχο του σώβρακου μου γρατζουνάει τ' αρχίδια
στο κομμωτήριο η "ψιλή" μου μάγκωσε τα φρύδια.


Είμαι γκαντέμης, δεν υπάρχει γιατρειά,
γι' αυτό και φεύγω απ' τον κόσμο μακριά
έτσι - ποιος ξέρει; - ίσως κάποιοι να σωθούν·
yoh, Murphy! Οι γκαντέμηδες σε χαιρετούν.


Ένα πουλί μου πρόσθεσε μια "μπάλα" στο χωνάκι
το παντελόνι μου 'κανε πουά το μηχανάκι
στη θάλασσα, αν υπάρχει αχινός, θα τον πατήσω
και στο παγκάκι που 'βαψαν πριν λίγο θα καθίσω.


Βρέχει καρεκλοπόδαρα σαν πάω στη Σαχάρα
και στρώνει χιόνι σαν βρεθώ στη Γκουανταλαχάρα·
κι ο προ-παππούς μου, ο ναύκληρος, σχολίασεν αθώα
σ' ένα ταξίδι: "υπέροχη, δεν είναι, η Κρακατόα;"


Είμαι γκαντέμης, το 'χω πλέον εμπεδώσει
με στωϊκότητα στη μοίρα έχω ενδώσει·
Του κόσμου οι βασκάνοι ας ενωθούν!
yoh, Murphy! (Οι στίχοι αυτοί θ' αυτοκαταστραφούν...)